ای ساریبان آهسته گئت، آرام جانیمــــــــــدیر گئدن
یار کونلومو چکمیش منیم، روح و روانیمـــــــدیر گئدن
سعی ائیله دیم افسونیله، پینهان قیلام من دردیمی
پینهان ایشیم چیخدی اوزه، سیریلــه قانیمدیر گئدن
قالدیم بئله زار و ذلیل، بیچاره یم قلبــــــــــیم علیل
دوشدوم او دیلداردان اوزاق، آسوده یـــاریمدیر گئدن
یوخ عهدینین بونیادی هی، بیتمز اونون بیدادی هئچ
چیخماز کونولدن یادی هئچ، ان خوش زمانیمدیر گئدن
بیر آن دایان ای ساریبان، قویما گئــــــــــــده بو کاروان
اول سروه اویموشدور کونول، ســروی روانیمدیر گئدن
بیر دون گئری ای نازنین، گوز مسکنین اولسون سنین
سن سیز بو سونسوز گویلره، آه و فغانیـــــــمدیر گئدن
جان ترک ائدنده جیسمینی، اینسان آچار اوز حیسسینی
یوخدی سوزون گورموش گوزوم، بو خسته جانیمدیر گئدن
سعدی سنه لایق دئیل، یاردان گیـــــــــلئی ای بیوفا
چوخ گوردوم اوندان من جفا، صبــــر و توانیم دیر گئدن

سعدی شیرازی

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می‌رود
وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود
من مانده‌ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او
گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود
گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون
پنهان نمی‌ماند که خون بر آستانم می‌رود
او می‌رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان
دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود
بازآی و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین
کآشوب و فریاد از زمین بر آسمانم می‌رود
صبر از وصال یار من برگشتن از دلدار من
گر چه نباشد کار من هم کار از آنم می‌رود
در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود
سعدی فغان از دست ما لایق نبود ای بی‌وفا
طاقت نمیارم جفا کار از فغانم می‌رود